Ege'nin Hikayesi

13 Şubat 2010 Cumartesi

Nihayet kar yağdı, öyle yağdı ki uçuşumuz iptal oldu

Haftalardır Egecim kar yağmasını bekliyordu. Kar yağınca kar topu oynayacaktı, kardan adam yapacaktı. Perşembe günü sabah yedide uçağımız vardı, Egeyle beraber İstanbula gidecektik. Sabah saat beş çeyrek gibi Egeyi koltuğuna oturtup yola çıktım. Isparta havaalanından gidecektik. Yola çıkalı iki dakika geçti ki resmen tipi başladı. Gitmemiz gerekiyordu ve geri dönmedim. Yolun çizgileri kayboldu, heryer karanlıktı ve Egeyle beraber dağın başında havaalanına gidiyorduk. Yola erken çıkmamın sebebi yollarda buz olması ihtimaline karşı yavaş yavaş gitmekti. Kar yağmaya başlayınca ve yol bembeyaz olunca yolda kalcam korkusuyla biraz hızlı gitmek zorunda kadım. Benim için korkunç bir yolculuktu, neyseki kısa sürdü. Havaalanına ulaştık ama uçak bir türlü kalkmak bilmedi. Sonunda da uçuş iptal oldu. Egeyle Burdura geri döndük. Ege nihayet beklediği kara kavuştu:)

İşte Egeye aylardır bakan Egenin deyimiyle Egenin "babaanne"si, Duygu ablası ve Yufi abisi:) Hep beraber oyun oynuyorlar.

Geçen haftasonu da Antalya'daki hayvanat bahçesine gittik. Egenin çok hoşuna gitti. Hava çok güzeldi. Piknik sepetini, çayını, mangalını alan gelmiş. Süperdi. Biz Burdur'da kışla cebelleşirken onlar Antalya'da baharı yaşıyorlar. Antalya bence bu dünyadaki cennet.

Pamuk şeker her yerimizi batırdı...

Veee işte Bambi:)

Egenin en sevdiği hayvan diyebiliriz. Gerçekten harika bir hayvan.

Kaplana da hayran kaldık.

İşte bu da Egegillerden:) Egeye "Egecim bak bu da senden" dedim. "Hayır, benden değil" dedi. "Doğru, bak burada yavrusu var, sen onun muadilisin" dedim. ne dediğimi anlamadı tabi:)

Ege keçiye Winnie çubuyu yedirmeye çalışıyor, o da yemiyor tabii ki:)

Kuğunun duruşuna hayran kaldık...

Ahmet bey ve eşi Filiz hanımla yemeğe gittik. İkisi de çok şeker insanlar. Ahmet bey babamla, Filiz hanım annemle yaşıt. Dünya tatlısı iki insan. O akşam restorantta çocuklu birileri daha vardı. Ege gidene kadar hiç tanımadığı çocuklarla oynadı oynadı ve doyamadı. Gitmek de istemedi doğal olarak. Güzel bir akşamdı.

25 Ocak 2010 Pazartesi

Oğluşum aşık olmuş:)

Ege: Ben aşık oldum
Anne: Allah Allah, kime aşık olmuşsun bakalım
Ege: Sana aşık oldum
Anne:Yerim seni beeeen:))))))

Patates soymak çok hoşuna gitti. Bir tarafını kesecek diye ödüm patladı ama neyseki söylediklerimi şimdilik ciddiye alıyor ve yapıyor. Tehlikeli olduğunu söylediğimiz hiçbir şey için ısrar etmiyor.

Yerim senin o koca gösleriniiiiii....

Yufi abisi gelmiş bugün (yani Yusuf abisi). Eve geldiğimde kıkır kıkır gülüyordu tosbağam. Gitmesinler diye ısrar ettiyse de tabii ki herkesin işi gücü var:) Egeye kalsa yatana kadar oyun oynayacağından kimseyi bırakmak istemiyor.

Resmimi çek diye tutturdu, bir de güzel poz verdi oğluşum...

Koca gözlü tatlı tosbağacık:)

Burada da gözü kapalı nasıl çıktığını merak etmiş, koşa koşa gelip baktı hemen:)

10 Ocak 2010 Pazar

Haftasonu babamızlaydık

Haftasonu babamız geldi ve Ege de bunun tadını çıkarmaya baktı. Babasıyla beraber patates baskısı yaptılar. Babası Winnie ile Piglet'i çizdi patatese, bu da Ege'nin çok hoşuna gitti...