Halfeti'deyiz:)

Vay vay vay vay, kim bu yakışıklı yahu...


Cem'in doğumgününe gittik. Ege'nin deyimiyle Cemsin:)

Doğumgünü pastasını hepsi üflemek isteyince böyle oldu.

Melis, küçük Ege ve büyük Ege

Ilgazlarla beraber önce Kahramanmaraş'a kahvaltıya oradan Halfeti'ye oradan da akşam yemeği için Bireciğe patlıcan kebabı yemeye gittik...

Tekne gezintisi insanı alıp götürüyor. Egeyle Ilgaz'ın da hoşuna gitti.

Fırat Nehrinin kenarında...

Dönüş yolunda Ege sızdı:) öyle yoruldu ki tosbağacık...

Ve kreşteki diğer aktiviteler

Kreşte Nasrettin Hoca tiyatro oyunu vardı, onu izlediler her beraber...

Nasıl da ciddi ciddi boyuyor:)

Hayvanat bahçesine de gittiler...

Nasıl da yiyor, biz birşey yediremiyoruz bu çocuğa...

23 Nisan şenliğindeler...

Bak bak yine yiyor, hem de sigara böreği! bizde bir sorun var galiba...

Kreşte börek yapıyorlar, sonra da bir güzel yiyorlar:)

Yerim seni beeeen

Bir de poğaça yapmışlar...

Çooook tatlısın sen

Kreşte yaptıkları:)

Oğluşumun yaklaşık iki aydır kreşte yatıkları, öğrendiklerini bir CD ile bize verdiler. Güzel bir hatıra oldu bizim için.

Egenin cevabı: Annesi kızmış üzülmüş

Ege'nin cevabı: Resim yapmış mutlu olmuş.

Ege'nin hikayesi: Çocuklar balıklara bakmaya gidiyorlar:)

Ege'nin müsameresi

Bu akşam oğluşumun müsameresine gittik, çok tatlıydılar... Benim kuzum armut olmuştu:)

"Hello, I am pear and I am green" Ege'nin cümlesi:) Türkçesi: merhaba, ben armutum ve yeşilim.

Aralarında gruba en son katılmış olan ve dolayısıyla sadece 1,5 aylık geçmişiyle en yeni ve en tecrübesiz olan Egeydi. Yine de rolünü başarıyla tamamladı minik kuşum:)

İşte dünyanın en tatlı armutu!

Veeee yakışıklılar geliyooor....

Hepsi çok tatlıydı ama en yakışıklısı benim oğlumdu (tabii bana göre:))

Sahneye ilk çıktıklarında perde kapalıydı, salonda çıt yok ve perdenin arkasından çocukların sesleri geliyordu.

-Benim annemle babam gelmiş:)

-Benimki de

-Benimki de

Bütün salon gülmekten koptuk....

Egenin de gözleri bizi aradı ve buldu:)

Çıkışta dışarıda panoya asılmış olan ve tavşanlar sınıfının yaptığı resimler asılıydı. Ege sınıfa daha yeni katıldığı için sadece bir resmi vardı. Resmin konusu "sen bir arı olsaydın balını kimlere verirdin?" Ege'nin cevabı "balımı anneme verirdim". Ve işte resmi.

Eve geldikten sonra da bir hatıra fotoğrafı çektik. Egenin babaannesi ve biz.

Ve de oğlum ve ben

Herşey çok güzeldi. Oğluşumun büyüdüğünü görmek biraz duygulandırdı bizi o kadar. Umarım çoook daha güzel günlerini görmek de kısmet olur...